Op naar twee duizend tien!

Daar gaan we alweer, het laatste jaar van het eerste decennium van dit millennium is bijna voorbij. Wie weet er nog wat hij deed tijdens de millenniumwisseling? Wij eerlijk gezegd niet meer precies. In ieder geval woonden we toen nog in Nederland, waren we nog niet getrouwd, en hadden we nog geen kinderen. Er is in die jaren dus wel het nodige veranderd, maar daar gaat het hier nu verder niet over.

Dit jaar was het eerste jaar met gasten op Cabanelles. La Castanheta, onze eerste gîte, was in het zomerseizoen druk bezet. We hebben eigenlijk alleen maar leuke gasten gehad (echt waar) en we genieten nog vaak na van de gezellige momenten buiten op het terras met een glaaje wijn, een lekkere maaltijd, tsjirpende krekeltjes en zo nu en dan een knapperend houtvuurtje in de vuurkorf.

Wat is er zoal blijven hangen? De klassieke klanken van Renée die regelmatig met viool op een stoeltje onder een walnotenboom zat. Jeroen en Jolanda die bij aankomst teveel op de GPS keken, van schrik met de auto een talud afreden en vanwege zwevende voorwielen met vereende krachten weer op het rechte spoor gezet moesten worden. Diana en Gerard die, vooruitlopend op de Kopenhagen Express, met de trein naar ons toe kwamen. Hondje Pekka dat in 10 seconden een tennisbal kon recyclen, en al die anderen die we hier niet genoemd hebben, maar zeker niet vergeten zijn.

Het vaste onderwerp van onze nieuwsbrief is natuurlijk de stand van de verbouwingen. We zijn zelf heel blij met de openslaande deuren naar het achterterras. Eindelijk kunnen we vanuit onze keuken zo naar buiten lopen en genieten van wat er zich op het terrein zoal afspeelt. De zomer van 2010 kan niet vroeg genoeg beginnen.

En de ruimte (al fresco) bij de broodoven is ook helemaal gekuist. Mooie verlichting, alles schoon, grind op de vloer, authentieke balkconstructies. Kortom we hebben al een paar keer genoten van deze ruimte waar je bij regen lekker overdekt kunt eten, eventueel bij een knapperend vuurtje.

De verbouwingen voor de tweede gîte, Lo Nosilhon, zijn ook gestart. De riolering, waterleiding en hoofdleidingen voor de electra liggen erin. Dan nog de ramen, betonvloer, binnenmuren, keuken plaatsen etcetera, etcetera. Streven is nog steeds om deze gîte vóór de zomer 2010 af te hebben ...

Wisten jullie trouwens dat wij nog steeds trouw meedoen aan de Nederlandse Staatsloterij? Soms moet je tradities in ere houden, toch? Hoewel we nooit iets substantieels wonnen. Tot vorige maand ... (en we weten zeker dat je nu verder leest). Groot was onze vreugde toen we op Internet zagen dat we maar liefst honderd euro hadden gewonnen!!! De euforie was onbeschrijfelijk en het duurde lang voordat we terugkeerden naar de realiteit van alledag. Want als je zo'n bedrag wint, wat ga je er dan mee doen?

We besloten lid te worden van de Ligue de Protection des Oiseaux (LPO), oftewel de Vogelbescherming. Sinds kort mogen we ons Refuge LPO noemen en kunnen vogeltjes bij ons altijd een veilig heenkomen zoeken. Even serieus, sinds we hier wonen genieten we van de variëteit aan vogelsoorten op ons terrein. Niet dat we hier als volleerde vogelaars met pen en blocnote rondlopen, maar ... als je ziet wat voor soorten hier regelmatig op bezoek zijn: de distelvink, de hop, de huismus (zeldzaam tegenwoordig), de bonte specht, de groene specht, de wielewaal en de nachtegaal. Het leek ons mooi om door middel van ons lidmaatschap van de LPO iets terug te doen.

We blijven nog even in faunasferen. Sinds deze zomer hebben we één van de wateropvangbakken voor het huis getransformeerd tot visvijver. Hierin zwemmen vijf gezonde goudvissen, temidden van waterlelies en andersoortige zuurstofplantjes. Het lijkt erop dat de visjes het naar hun zin hebben, want ze groeien gestaag en hebben zelfs al nageslacht geproduceerd. Het is nog even afwachten of ze de winter overleven. Ook hier was het de afgelopen week Siberisch koud en de ijslaag in de waterbak begon toch wel erg forse vormen aan te nemen. We waren elke dag in de weer om gaten in het ijs te maken, zodat ze van zuurstof voorzien zouden blijven. Of ze het overleefd hebben of dat ze misschien al bij de poort van Sint-Iglo aangeklopt hebben, weten we nog niet. Het dooit nu, maar ze hebben zich nog niet vertoond. Afwachten ...

En dan nu op naar 2010. Wij gaan er weer een zonnig jaar van maken. In de loop van het jaar wordt bekend gemaakt of de oude binnenstad van Albi op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO komt. Voor de wandelliefhebbers hebben we alweer een aantal nieuwe tochten uitgeprobeerd. De Tour de France rijdt op 17 juli tijdens de etappe van Rodez naar Revel vrijwel door de achtertuin. En tijdens het WK Voetbal blijf je bij ons via TV en Internet op de hoogte van de laatste resultaten, als je dat wilt tenminste.

Op culinair gebied kunnen we jullie aan de volgende lokavoor (zie Google) verantwoorde heerlijkheden blootstellen:
- De fameuze Cassoulet de Castelnaudary
- Onze huisgerookte magret de canard van de Ferme de Lendrevié
- Lo Sang del Païs, de rode wijn uit Marcillac, officieel tot huiswijn gepromoveerd
- Bouygettes, zachte geitenkaas met rozemarijn uit Carmaux
- Zelfgemaakt lamsgehakt met lamsvlees van de Ferme de Mirapeyre

Wij kijken alweer uit naar een mooi voorjaar en dito zomer met veel gezellige mensen. Voor nu hele fijne feestdagen en een zonnig 2010.

A bientôt,
Marc en Manon